Παρουσιάζει ρεκόρ ο υποσιτισμός το 2009

Το 2009 θα ξεπεραστεί λόγω της οικονομικής κρίσης το ιστορικό όριο του ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων στον κόσμο που υποσιτίζονται, ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO). "Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί το ένα έκτο της ανθρωπότητας να είναι θύμα υποσιτισμού", σημειώνει ο FAO σε προκαταρκτική έκθεσή του για την έλλειψη διατροφικής ασφάλειας.

"Η ανθρωπότητα θα έχει 1,20 δισεκατομμύριο ανθρώπους που θα υποφέρουν από την πείνα" στο τέλος της χρονιάς, προσθέτει ο FAO και υπογραμμίζει ότι πρόκειται για "ιστορικό επίπεδο".

Η κατάσταση αυτή "δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής σοδειάς σε παγκόσμιο επίπεδο", αλλά οφείλεται "στην παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία προκάλεσε ελάττωση των εισοδημάτων και απώλειες θέσεων εργασίας, μειώνοντας την πρόσβαση των φτωχών στα τρόφιμα", επισημαίνει.

"Δεδομένων κυρίως των σοκ από την οικονομική κρίση και των συχνά ανεβασμένων τιμών των προϊόντων διατροφής σε εθνικό επίπεδο, ο αριθμός των θυμάτων της πείνας αναμένεται να αυξηθεί παγκοσμίως κατά περίπου 11%", σύμφωνα με τις προβλέψεις του FAO, οι οποίες στηρίζονται σε μελέτη της υπηρεσίας Οικονομικών Ερευνών του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας.

Σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό, "σχεδόν το σύνολο των ανθρώπων που υποσιτίζονται ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες".

Τα θύματα του υποσιτισμού υπολογίζονται σε "642 εκατομμύρια στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, 265 εκατομμύρια στην υποσαχάρεια Αφρική, 53 εκατομμύρια στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, 42 εκατομμύρια στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και σε 15 εκατομμύρια στις αναπτυγμένες χώρες".

Ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται στον κόσμο αυξήθηκε από 825 εκατομμύρια την περίοδο 1995-1997 σε 873 εκατομμύρια την περίοδο 2004-2006, σύμφωνα με τον FAO.

Οξύνεται διεθνώς το πρόβλημα της πείνας

Το πρόβλημα της πείνας έχει επιδεινωθεί παγκοσμίως εξαιτίας της αύξησης των τιμών των βασικών ειδών διατροφής στο διάστημα 2007-2009 και σήμερα πλήττει 923 εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Παγκοσμίου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).

Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές περίπου 923 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από την πείνα παγκοσμίως.

To 89% περίπου των ανθρώπων, δηλαδή 750 εκατομμύρια, που υποφέρουν από την πείνα ζουν σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Σε 15 αφρικανικές χώρες η πείνα πλήττει άνω του 35% του πληθυσμού.

Είκοσι δύο χώρες είναι "ιδιαίτερα ευάλωτες" στην άνοδο των τιμών λόγω του υψηλού ποσοστού των χρόνια υποσιτιζόμενων ανθρώπων, της μεγάλης εξάρτησής τους από τις εισαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων (100% σε ορισμένες περιπτώσεις) και από στις εισαγωγές δημητριακών. Πρόκειται για την Ερυθραία, το Νίγηρα, τα νησιά Κομόρες, τη Μποτσουάνα, την Αϊτή, τη Λιβερία, το Μπουρούντι, το Τατζικιστάν, τη Σιέρα Λεόνε, τη Ζιμπάμπουε, την Αιθιοπία, τη Ζάμπια, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Μοζαμβίκη, την Τανζανία, τη Γουινέα-Μπισάου, τη Μαδαγασκάρη, το Μαλάουι, την Καμπότζη, τη Βόρεια Κορέα, τη Ρουάντα και την Κένυα.

Ο δείκτης FAO των τιμών των ειδών διατροφής δείχνει αύξηση κατά 12% το 2006 σε σχέση με το προηγούμενο έτος, κατά 24% το 2007 και μια έκρηξη των τιμών κατά 50% κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2008. Σύμφωνα με το FAO, η αύξηση που καταγράφηκε μετά το 2002 είναι η μεγαλύτερη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σύμφωνα με το FAO, χρειάζονται περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, ώστε να υπάρξουν εγγυήσεις για τη διατροφική ασφάλεια και για να δοθεί ώθηση στον αγροτικό τομέα, ο οποίος έχει παραμεληθεί χρόνια στις χώρες που πλήττονται περισσότερο από την πείνα.

Σύμφωνα με το ΡΑΜ (Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα), η διεθνής βοήθεια σε τρόφιμα μειώθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 40 ετών, τη στιγμή που όλο και περισσότερες χώρες έχουν επείγουσα ανάγκη αυτής της βοήθειας.

Υπάρχει περίπτωση να πεινάσουμε;

Οι τιμές των δημητριακών στον κόσμο έχουν εκτοξευτεί. Η τιμή του ρυζιού έχει διπλασιαστεί από πέρυσι, του σιταριού έχει τριπλασιαστεί, ενώ σημαντικές είναι οι αυξήσεις στις τιμές του τσαγιού, του κακάο, του καφέ, των γαλακτοκομικών, των φρούτων και λαχανικών... Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν από πέρυσι κατά 40%. Η Ευρώπη παλεύει ήδη με τον φόβο μιας επικείμενης επισιτιστικής κρίσης – το καλάθι της νοικοκυράς έχει το υψηλότερο κόστος από καταβολής Ε.Ε., ο πληθωρισμός καλπάζει και οι ευρωπαικές εταιρίες χάνουν(εξαιτίας της διαρκώς αυξανόμενης τιμής του ευρώ) την ανταγωνιστικότητά τους στην διεθνή αγορά, με αποτέλεσμα τα κέρδη τους να συρρικνώνονται. Η οικονομική επιβράδυνση είναι εδώ...Για πρώτη φορά ύστερα απο καιρό εμφανίζεται μείωση της οικ.ανάπτυξης.
Ποιές είναι όμως οι αιτίες για αυτή την κρίση που πέρα απο οικονομική τείνει να γίνει και επισιτιστική;

* Η συνεχής αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού κι η συνεχής μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων.
* Η καταστροφή του κλίματος, που προκαλεί ορισμένες μη αναστρέψιμες απώλειες καλλιεργήσιμης γης, λόγω ξηρασίας, πλημμυρών, θυελλών και διάβρωσης.
* Οι μεταβαλλόμενες διατροφικές συνήθειες μετατρέπουν εμμέσως όλο και περισσότερους αγρούς και παρθένα δάση σε βοσκότοπους.
* Η Παγκόσμια Τράπεζα ζητεί από τις αναπτυσσόμενες χώρες μεταρρυθμίσεις στην αγορά τους, δημιουργώντας ζημιές στην τοπική γεωργία.
* Κερδοσκόποι ανεβάζουν τις τιμές των πρώτων υλών, κι η αύξηση της τιμής του πετρελαίου οδηγεί με τη σειρά της στην καλλιέργεια «ενεργειακών φυτών» στη θέση αραβοσίτου διατροφής.
* Εκατομμύρια θύματα εμφυλίων χρειάζονται διατροφική βοήθεια, και μ' αυτό αποκλείονται ως καταναλωτές.

Στα παραπάνω δεν πρέπει να παραλείψουμε και αιτίες όπως:

* Το Ιράκ και το Σουδάν, «σιτοβολώνες» κάποτε της Αραβίας, εξαρτώνται σήμερα από το διεθνές επισιτιστικό πρόγραμμα.
* Η γιγαντιαία αύξηση ζήτησης τροφίμων από Κίνα και Ινδία.Και οι δύο χώρες κάνουν μεγάλες εισαγωγές τροφίμων και πολλές χώρες καθιέρωσαν ποσοστώσεις (quotas) στα προϊόντα εξαγωγής τους, ως προληπτικό μέτρο αποφυγής λιμοκτονίας των πληθυσμών τους.

Κάποιοι σε όλα τα παραπάνω κάνουν λόγο και για τις αρνητικές συνέπειες της δημιουργίας βιο-καυσίμων. Πιστεύω οτι η οικολογική μου συνείδηση είναι αρκετά ανεπτυγμένη και ομολογώ οτι αρχικά βρήκα τα βιο-καυσιμα ως μια εξαιρετική ιδέα.Διαβάζοντας όμως τις δηλώσεις του προέδρου του Ινστιτούτου Πολιτικής της Γης, Lester Brown προβληματίστηκα. Λέει:«Για να γεμίσει το ρεζερβουάρ ενός SUV -κάπου 80 λίτρα- με βιο-αιθανόλη, απαιτείται ποσότητα σπόρων δημητριακών που θα μπορούσε να θρέψει ένα άτομο για έναν ολόκληρο χρόνο».

Μήπως τελικά έχει «βάση» η κραυγή του Ινδού υπουργού Οικονομικών, ότι «σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν πείνα και φτώχεια, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί πολιτική μετατροπής των σπόρων που προορίζονται για τροφή σε βιοκαύσιμα».

Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι για διάστημα αρκετών χρόνων, οι τιμές ρυζιού, αραβοσίτου και σιτηρών είχαν παραμείνει σταθερές,όμως την τελευταία τριετία αυξήθηκαν κατά 181%. Σταδιακά, σχηματίζεται μια στενωπός με σοβαρότερες ίσως συνέπειες απ' ό,τι η κρίση στις οικονομικές αγορές - αφού οι φτωχοί δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν. Κι έχουν απεριόριστη οργή.

Η οργή εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη. Στο Κάιρο, ο στρατός ανέλαβε την επείγουσα παρασκευή και διανομή ψωμιού, ύστερα από τις μεγάλες διαδηλώσεις που ξέσπασαν τις τελευταίες εβδομάδες. Στην Μπούρκινα Φάσο και σε άλλα κράτη της Αφρικής, διαδηλώσεις απελπισίας ξεσπούν σε καθημερινή βάση. Στην εύρωστη Μαλαισία, ο κυβερνητικός συνασπισμός κινδυνεύει να χάσει την εξουσία λόγω των ταραχών.

Ακόμη και στην Ταϊλάνδη, που παράγει 10 εκατομμύρια τόνους πλεόνασμα ρυζιού και είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ρυζιού στον κόσμο, τα σούπερ μάρκετ ανάρτησαν πινακίδες στα ράφια τους, περιορίζοντας την ποσότητα ρυζιού, που μπορεί να αγοράσει ο κάθε πελάτης.Στην Ινδονησία, η κυβέρνηση αναθεώρησε τον προϋπολογισμό του 2008, φοβούμενη διαδηλώσεις και ενίσχυσε τις επιδοτήσεις στα είδη διατροφής με 280 εκατ. δολάρια.

Στη Σενεγάλη, την αρχαιότερη και σταθερότερη δημοκρατία της Αφρικής, η αστυνομία χρησιμοποίησε βία για να διαλύσει μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά των τιμών στα τρόφιμα. Το Μεξικό έζησε ένα πρωτοφανές κύμα διαδηλώσεων, λόγω αύξησης της τιμής του καλαμποκιού, ενώ βίαια επεισόδια σημειώθηκαν στο Ουζμπεκιστάν, την Υεμένη, τη Γουινέα, τη Μαυριτανία.

Πολλές οικογένειες έχουν μειώσει τα τρία γεύματα σε ένα, κι αυτά περικεκομμένα. Οι τροφές γίνονται όλο και πιο δυσεύρετες κι ακριβότερες -για πάρα πολλούς ανθρώπους είναι ήδη απρόσιτες, και εκατομμύρια άνθρωποι πηγαίνουν κάθε βράδυ για ύπνο νηστικοί.Αυτοί που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα έχουν σχεδόν μηδενικές πιθανότητες να επιβιώσουν, ενώ ο αριθμός τους θα αυξηθεί μέσα στα επόμενα χρόνια κατά 600 εκατομμύρια.

Μια θετική εξέλιξη είναι οτι ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Robert B. Zoellick, απηύθηνε έκκληση για μια «Νέα Συμφωνία Παγκόσμιας Επισιτιστικής Πολιτικής», ένα «New Deal» που θα αποσκοπεί στην ενίσχυση της παραγωγικότητας του αγροτικού τομέα στις φτωχές χώρες, τη βελτίωση της πρόσβασης σε βασικά αγαθά στα σχολεία και στους χώρους εργασίας και στη στήριξη των μικροκαλλιεργητών. Ο Zoellick κάλεσε τη διεθνή κοινότητα «να κάνει πράξη τα λόγια της και να δώσει χρήματα», τα 500 εκατομμύρια δολάρια που έχει ζητήσει η Παγκόσμια Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) ώς την 1η Μαΐου.

Χαρακτηριστικό είναι οτι τα νοικοκυριά δαπανούν 10-20% του προϋπολογισμού τους για τρόφιμα, ενώ στις φτωχές χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι μεταξύ 60 και 90%.
Εν τω μεταξύ το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα: Ή να μειώσει τον αριθμό των επισιτιζόμενων κατά 40% ή να περικόψει τις μερίδες τους κατά 40%, καθώς κάθε εβδομάδα βρίσκεται με έλλειμμα –πλέον– εκατομμυρίων δολαρίων.

Εδώ το κεφαλαιώδες ερώτημα είναι λοιπόν το ακόλουθο.Υπάρχει τελικά πράγματι τόσο μεγάλη έλλειψη τροφίμων που να δικαιολογεί αυτή την κρίση;

Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Οκλαντ, υπάρχουν αρκετά τρόφιμα στον κόσμο για να καλυφθούν πλήρως οι ανάγκες του παγκόσμιου πληθυσμού. Αρκετές τριτοκοσμικές χώρες ζητούν σήμερα βοήθεια όχι γιατί υπάρχει έλλειψη τροφίμων, αλλά γιατί τα τρόφιμα είναι ακριβά. Είναι γνωστό ότι οι πολιτικές των ανεπτυγμένων χωρών προς τις αναπτυσσόμενες, καταστρέφουν τις αγροτικές οικονομίες τους, ενώ τα προγράμματα διανομής σε τρόφιμα (που λειτουργούν ως μηχανή διανομής τροφίμων και όχι ως... μηχανισμός ανάπτυξης και εδραίωσης της γεωργίας στις χώρες αυτές) πλήττουν την τροφική αυτοδυναμία τους.

Οι επόμενοι μήνες προδιαγράφονται δυσοίωνοι και η εξοδος απο αυτή την κρίση δύσκολή.
Η διεθνής κοινότητα πρέπει να προσπαθήσει να βρει επειγόντως ολοκληρωμένη και συντονισμένη λύση στο πρόβλημα, γιατί τα δυσκολότερα ακόμη δεν ήρθαν.

Η διευθέτησή του προβλήματος αυτού δεν θα μπορούσε να είναι επιτακτικότερη.

Η οικονομική κρίση εντείνει το φάσμα της πείνας, προειδοποιεί ο ΟΗΕ

Διαδηλωτές έξω από τη σύνοδο διαμαρτυρήθηκαν για την πείνα, τα «μεταλλαγμένα» τρόφιμα και τα βιοκαύσιμα.

Η παγκόσμια επισιτιστική κρίση κινδυνεύει να επιδεινωθεί εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης και της αστάθειας των τιμών στα αγροτικά προϊόντα, προειδοποίησε ο γενικός διευθυντής του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.

«Έχουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους που πεινούν στον κόσμο» δήλωσε ο Ντιούφ κατά την έναρξη διήμερης διεθνούς διάσκεψης για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια που πραγματοποιείται στη Μαδρίτη. «Η οικονομική αβεβαιότητα κινδυνεύει να επιβραδύνει τις επενδύσεις των αγροτών και να επιφέρει σημαντική μείωση της παραγωγής το 2009-2010» επισήμανε.

Σχεδόν 960 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποσιτίζονται, ενώ τουλάχιστον άλλοι 100.000 πεθαίνουν καθημερινά από αιτίες που σχετίζονται με την πείνα, δείχνουν τα στοιχεία του ΟΗΕ.

Οι εκπρόσωποι των 95 χωρών που μετέχουν στη διάσκεψη θα συγκεκριμενοποιήσουν τις δεσμεύσεις που έλαβαν στη σύνοδο της Ρώμης τον Ιούνιο του 2008. Η «διακήρυξη της Μαδρίτης» στην οποία θα καταλήξουν ορίζει τις δεσμεύσεις τους για τον περιορισμό της πείνας σε όλο τον κόσμο.

Στη σύνοδο της Ρώμης, οι χώρες-μέλη του FAO είχαν δεσμευτεί να μειώσουν κατά το ήμισυ, έως το 2015, τον αριθμό των ανθρώπων που πεινούν. Οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν ανταποκρίθηκαν πλήρως στις δεσμεύσεις τους και περιορίστηκαν σε πολύ μικρότερες οικονομικές παροχές.

Η επισιτιστική ανασφάλεια και οι υψηλές τιμές των τροφίμων απειλούν την ευημερία και την ασφάλεια πολλών αναπτυσσόμενων χωρών. Δεσμευόμαστε να αναπτύξουμε μια νέα συνεργασία με τις δωρήτριες χώρες, τις αναπτυσσόμενες χώρες, τις υπηρεσίες του ΟΗΕ, τις ΜΚΟ, τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να συντονίσουμε καλύτερα την πολιτική για την επίτευξη των Στόχων της Χιλιετίας.

Έξω από το συνεδριακό κέντρο της διάσκεψης συγκεντρώθηκαν διαδηλωτές που διαμαρτυρήθηκαν για την παγκόσμια πείνα, τα «μεταλλαγμένα» τρόφιμα και τα βιοκαύσιμα, τα οποία κατηγορούνται ότι οδηγούν σε αυξήσεις τιμών στα γεωργικά προϊόντα.

Πείνα: η μεγαλύτερη τραγωδία του αιώνα

Η πείνα πιθανόν να γίνει η μεγαλύτερη ανθρώπινη τραγωδία του αιώνα, καθώς η κλιματική αλλαγή έχει αρνητικές επιπτώσεις στις καλλιέργειες εκατομμυρίων αγροτών, αποκαλύπτει μελέτη επιστημόνων.

Οι εποχές αναμένονται συρρικνωθούν κατά πολύ και τα ακραία καιρικά φαινόμενα πρόκειται να συμβαίνουν συχνότερα.

Η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τις ετήσιες συγκομιδές παγκοσμίως, με καταστροφικές συνέπειες για την ανθρωπότητα.

Η μελέτη αναφέρει ότι ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής στο κοντινό μέλλον είναι πιθανό, να αυξήσει τη πείνα στις φτωχότερες χώρες, που αντιμετωπίζουν ήδη πολλά προβλήματα επιβίωσης.

Εκατομμύρια αγρότες θα αναγκαστούν να σταματήσουν τις παραδοσιακές καλλιέργειες τροφίμων, καθώς οι εποχές του χρόνου έχουν αρχίσει ήδη και συρρικνώνονται.

Οι αγρότες σε ολόκληρο τον κόσμο, ήδη παρατηρούν τις αλλαγές που συμβαίνουν στις καιρικές συνθήκες που οδηγούν στη φτώχεια, τη πείνα και στη κακή ποιότητα ζωής.

Οι επιστήμονες συλλέξανε στοιχεία από 15 χώρες και παρατήρησαν ότι οι βροχοπτώσεις είναι πιο σύντομες στη διάρκεια, η δύναμη του αέρα που προκαλεί καταιγίδες και θύελλες έχει αυξηθεί καθώς και οι πυκνές ομίχλες.

Οι φτωχοί αγρότες από το Μπαγκλαντές μέχρι την Ουγκάντα και τη Νικαράγουα δεν μπορούν πλέον να στηριχτούν στις καλλιέργειες που εδώ και αιώνες ασχολούνταν. Οι εποχές γίνονται πιο θερμές και πιο ξηρές και οι περίοδοι των βροχοπτώσεων μειώνονται κατά πολύ.

Το ρύζι και το σιτάρι, δύο από τις σημαντικότερες συγκομιδές παγκοσμίως που εξαρτώνται εκατομμύρια άνθρωποι, παρουσιάζουν μεγάλες μειώσεις στις παραγωγές. Η παραγωγή σιταριού αναμένεται να μειωθεί κατά 15% ή και περισσότερο μέχρι το 2020, στο μεγαλύτερο μέρος της Υποσαχάριας Αφρικής και στην Ινδία.

Η μελέτη τεκμηριώνει επίσης ότι οι αυξανόμενες θερμοκρασίες έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη παραγωγικότητα των εργατών αφού χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους και ιδιαίτερα όσοι εργάζονται στα χωράφια αφού κινδυνεύουν από αφυδάτωση.

Το όριο του ενός δισ. ανθρώπων ξεπερνά φέτος η παγκόσμια πείνα

Οι άνθρωποι που υποσιτίζονται σε όλο τον κόσμο θα ξεπεράσουν το 2009 το ιστορικό όριο του ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων, ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO). Η επιδείνωση της κατάστασης αποδίδεται στην οικονομική κρίση.

Τα θύματα της πείνας αναμένεται να αυξηθούν φέτος σε παγκόσμιο επίπεδο κατά περίπου 11% στα 1,02 δισ., εκτιμά ο FAO, βασισμένος σε μελέτη της υπηρεσίας Οικονομικών Ερευνών του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας.

«Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί το ένα έκτο της ανθρωπότητας να είναι θύμα υποσιτισμού» σημειώνει ο FAO σε προκαταρκτική έκθεση του για την έλλειψη διατροφικής ασφάλειας.

«Η σιωπηλή κρίσης της πείνας [...] αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη και την ασφάλεια» δήλωσε στη Ρώμη ο γενικός διευθυντής του FAO Ζακ Ντιούφ.

Η κατάσταση αυτή «δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής σοδειάς σε παγκόσμιο επίπεδο», αλλά οφείλεται «στην παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία προκάλεσε ελάττωση των εισοδημάτων και σε απώλειες θέσεων εργασίας, μειώνοντας την πρόσβαση των φτωχών στα τρόφιμα».

Το σύνολο σχεδόν των υποσιτιζόμενων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες, το πρόβλημα όμως είναι αισθητό και στις ανεπτυγμένες, όπου 15 εκατ. άτομα δεν βρίσκουν αρκετά τρόφιμα.

Τα θύματα υπολογίζονται σε «642 εκατομμύρια στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, 265 εκατομμύρια στην υποσαχάρια Αφρική, 53 εκατομμύρια στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, 42 εκατομμύρια στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και σε 15 εκατομμύρια στις αναπτυγμένες χώρες».

Gay Mitchell: "Από εγωισμό και αλτρουισμό πρέπει να βοηθήσουμε τον τρίτο κόσμο"

Οι άνθρωποι στις χώρες του τρίτου κόσμου δαπανούν μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους για τροφή και πλήττονται από την παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Αύριο η κοινοβουλευτική επιτροπή Ανάπτυξης διοργανώνει μια ειδική συνεδρίαση, παρουσία διεθνών εμπειρογνωμόνων, που θα εστιάσει σε μια πρόταση διάθεσης χρημάτων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό στην παραγωγή τροφίμων στις αναπτυσσόμενες χώρες και την προσφορά επείγουσας επισιτιστικής βοήθειας. Μιλήσαμε με τον εισηγητή σχετικής έκθεσης Gay Mitchell.

Κύριε Mitchell, υποστηρίζετε την πρόταση χρήσης κονδυλίων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό για τη γεωργία με σκοπό την ενίσχυση των αναπτυσσόμενων χωρών κατά τη διάρκεια της κρίσης στα τρόφιμα. Γιατί χρειάζονται αυτά τα χρήματα και πώς πρέπει να χρησιμοποιηθούν;

Πρώτα απ'όλα, αυτά τα χρήματα είναι διαθέσιμα από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επιδοτήσεις σε περίπτωση που πέσουν οι τιμές των γεωργικών προϊόντων. Ωστόσο, οι τιμές των τροφίμων δεν έχουν μειωθεί. Επομένως τα χρήματα αυτά δεν πρόκειται να δαπανηθούν και θα έπρεπε κανονικά να επιστραφούν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υπάρχει όμως ένα τεράστιο πρόβλημα στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Μέχρι και εξεγέρσεις έχουν γίνει λόγω της κρίσης στα τρόφιμα. Μερικές χώρες που ήταν ανέκαθεν εξαγωγείς ρυζιού τώρα εισάγουν, και μάλιστα με χαμηλό κόστος εισαγωγής, κάτι που συνεπάγεται μεγάλη απώλεια χρημάτων.

Ο δείκτης των τιμών των τροφίμων αυξήθηκε κατά περισσότερο από 40 τοις εκατό πέρσι, κάτι που όλοι μας μπορούμε να δούμε στα σουπερμάρκετ. Φανταστείτε τι σημαίνει αυτό για τους ανθρώπους που ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες και ήδη υποφέρουν από υποσιτισμό! Σύμφωνα με εκτιμήσεις, για την αντιμετώπιση του προβλήματος μεσοπρόθεσμα χρειάζονται περίπου 18 επιπλέον δισεκατομμύρια ευρώ.

Αυτό που είπε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι θα προσπαθήσει να βρει 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα 2 ή 3 χρόνια. Επομένως τα κράτη μέλη θα πρέπει να δώσουν στις τρίτες χώρες το ποσό που ισοδυναμεί μ'αυτό το δισεκατομμύριο που θα πήγαινε κανονικά στη γεωργία.

Μερικά από τα λεφτά αυτά θα χρησιμοποιηθούν για να δοθεί φαγητό στο λαό, επειδή τα αποθέματα σιτηρών για παράδειγμα έχουν ελαττωθεί σε πρωτάκουστα επίπεδα. Το μεγαλύτερο μέρος όμως του ποσού θα χρησιμοποιηθεί για πράγματα όπως είναι οι σπόροι, τα λιπάσματα και τα αρδευτικά έργα, έτσι ώστε οι χώρες αυτές να μπορέσουν να αναπτυχθούν και να αυξήσουν την παραγωγή τροφίμων τους.

Πώς μπορεί να διασφαλίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι τα χρήματα αυτά θα φθάσουν σε εκείνους που τα έχουν πραγματικά ανάγκη;

Ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι διεθνείς παράγοντες ήδη προσπαθούν τώρα να καθορίσουν ποιες είναι οι φτωχότερες χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Αυτό πρέπει να γίνει πολύ γρήγορα, γιατί αλλιώς δεν θα φθάσουν τα λεφτά έγκαιρα σε όσους τα χρειάζονται. Σε λίγο είναι περίοδος συγκομιδής, γι'αυτό και ο προσεχής Μάρτιος είναι σημαντική ημερομηνία. Εάν ψηφίσουμε τώρα υπέρ της χορήγησης αυτών των χρημάτων στο Κοινοβούλιο, θα είμαστε σε θέση να δεσμευτούμε ότι θα δαπανήσουμε 750 εκατομμύρια ευρώ φέτος -εγκαίρως για την συγκομιδή του επόμενου έτους.

Πώς θα γίνει ο έλεγχος και η παρακολούθηση της χρήσης των κεφαλαίων;

Όπως λέω στην έκθεσή μου, πρέπει να έχουμε πλήρη διαφάνεια και υπευθυνότητα, καθώς και ανεξάρτητη αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο τα χρήματα θα δαπανηθούν.

Επιμένουμε στη σύνταξη τακτικών εκθέσεων. Θέλουμε να έχουμε γνώση όλων των εγγράφων πριν ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις και να λογοδοτούν τα άλλα κοινοτικά όργανα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Και οι Ευρωπαίοι πλήττονται από την άνοδο των τιμών των τροφίμων... Γιατί να μη βοηθήσουμε τις φτωχές οικογένειες της Ευρώπης;

Πρώτα από όλα, υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν στις αναπτυσσόμενες χώρες. Γι'αυτούς είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου.

Δεύτερον, είμαστε πραγματικά πίσω όσον αφορά τους αναπτυξιακούς στόχος της χιλιετίας για τον τερματισμό της πείνας και του υποσιτισμού. Είναι σαν να έχουμε ξεχάσει τον υποσιτισμό.

Τρίτον, εάν μπορέσουμε να αυξήσουμε την παραγωγή τροφίμων του αναπτυσσόμενου κόσμου, παράλληλα θα επηρεάσουμε τη διεθνή κατάσταση, κάτι που επίσης θα μας βοηθήσει. Υπάρχουν επομένως εγωιστικοί και αλτρουιστικοί λόγοι για να βοηθήσουμε τον τρίτο κόσμο.

Πρέπει να ταϊσουμε τους πεινασμένους

Πρέπει οι πλούσιες χώρες να καλύψουν το αίτημα του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ (PAM) για τη χορήγηση επιπλέον βοήθειας 755 εκατομμυρίων δολαρίων.

Πρέπει να συσταθεί ένας πυρήνας αντιμετώπισης της κρίσης, ο οποίος να συσπειρώνει τους επικεφαλής υπηρεσιών του ΟΗΕ, του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Οι επικεφαλής των διεθνών οργανισμών ζήτησαν από τα κράτη να μην προσφεύγουν σε περιορισμούς στις εξαγωγές τους για να εγγυηθούν τη δική τους διατροφική ασφάλεια, διότι οι έλεγχοι αυτοί ενθαρρύνουν τη συσσώρευση, ωθούν τις τιμές στα ύψη και τιμωρούν τους πιο φτωχούς κατοίκους του πλανήτη.

Με το αίτημα αυτό συντάχθηκε και ο γ.γ. του ΟΗΕ υπενθυμίζοντας ότι ζήτησε από όλα τα κράτη να άρουν άμεσα τα μέτρα αυτά. "Δεν πρόκειται για φυσική καταστροφή, όμως για τους περισσότερους ανθρώπους είναι καταστροφή (...) Οι δωρητές πρέπει να δράσουν τώρα".

Οι τιμές του ρυζιού, που προκάλεσαν αγοραστικό πανικό, διαμαρτυρίες και ανησυχίες όσον αφορά τη διατροφική ασφάλεια, μπορεί να έχουν φτάσει στο ανώτατο επίπεδό τους και να πέσουν τις ερχόμενες εβδομάδες, καθώς οι χώρες σπεύδουν να αυξήσουν την παραγωγή τους.

Μεγάλο πρόβλημα και ο τριπλασιασμός των ατόμων άνω των 60 ετών που θα φτάσουν τα 2 δισεκατομμύρια

Η Γη το 2050 δεν θα μπορεί να θρέψει 9 δισ. ανθρώπους. Πώς ο πλανήτης μας θα μπορεί να θρέψει τα 9 δισ. ανθρώπους που θα ζουν σ' αυτόν το 2050; Το ερώτημα αυτό απασχολεί τους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, που διαπιστώνουν ότι από τα 6,5 δισ. που ζουν σήμερα, 2 δισ. άνθρωποι υποσιτίζονται και 854 εκατ. υποφέρουν από την πείνα.

«Αντιμετωπίζουμε ήδη την ανάγκη να αυξηθεί κατά 30% η παραγωγή ώστε οι άνθρωποι να χορταίνουν, ενώ η παραγωγή πρέπει στη συνέχεια να αυξηθεί ακόμη περισσότερο ενόψει του 2050», λέει ο Μαρσέλ Μαζουαγιέ, καθηγητής στο γαλλικό ινστιτούτο AgroParisTechn.

«Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η παγκόσμια αγροτική παραγωγή πρέπει να διπλασιαστεί». Για να επιτευχθεί αυτό πρώτο μέτρο, γράφει ο Ερβέ Κεμφ στη Μοντ, είναι να αυξηθούν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις (σήμερα 15 δισ. στρέμ.).

Μελέτη
Η Γη το 2050 δεν θα μπορεί να θρέψει 9 δισ. ανθρώπους
Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποίησε η Οργάνωση του ΟΗΕ για τη διατροφή και τη γεωργία (FAO), ο αριθμός αυτός θα μπορούσε σχεδόν να διπλασιαστεί. Στηριζόμενη σε δορυφορικές φωτογραφίες, η μελέτη υπολογίζει σε 28 δισ. στρέμματα τη γη που θα μπορούσε να καλλιεργηθεί, με την αξιοποίηση μεγάλων εκτάσεων στην Αφρική και τη Νότια Αμερική.

Το δεύτερο μέτρο για την αντιμετώπιση της δημογραφικής πρόκλησης είναι η αύξηση της μέσης απόδοσης των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Στις ανεπτυγμένες χώρες, η εντατική γεωργία επιτρέπει αυξημένες αποδόσεις (200 με 1.000 κιλά/στρέμμα). Αλλά το μοντέλο αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί στις χώρες του Νότου. Η χρήση χημικών προκαλεί μόλυνση του περιβάλλοντος και η τιμή τους θα αυξηθεί τις επόμενες δεκαετίες λόγω αύξησης της τιμής του πετρελαίου. Αυτό που χρειάζεται είναι λιγότερα μηχανήματα και χημικά λιπάσματα, που οι φτωχοί αγρότες δεν μπορούν να πληρώνουν. Το μοντέλο αυτό, που λέγεται οικογεωργία ή αγροοικολογία, προβλέπει τον διπλασιασμό της απόδοσης στις χώρες του Νότου.

Πλανήτης ηλικιωμένων

Εν τω μεταξύ, έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι ο αριθμός των ατόμων ηλικίας άνω των 60 ετών ενδέχεται να τριπλασιαστεί και να φτάσει τα 2 δισ. το έτος 2050, αποτελώντας τότε το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Η έκθεση προβλέπει ότι στα επόμενα 43 χρόνια ο αριθμός του πληθυσμού της Γης θα αυξηθεί κατά 2,5 δισ., από τα 6,7 που είναι σήμερα. Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού της Γης θα προέλθει από τις φτωχότερες περιοχές του πλανήτη. Στην έκθεση τονίζεται επίσης ότι «η αύξηση του πληθυσμού συμβαίνει στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές και ειδικά στην ομάδα των 50 λιγότερο αναπτυγμένων χωρών, πολλές από τις οποίες έχουν ακόμη σχετικά ηλικιακά νέο πληθυσμό». Ο πληθυσμός των 50 λιγότερο αναπτυγμένων χωρών αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί, φθάνοντας τα 1,7 δισ. το 2050 από 0,8 δισ. που είναι σήμερα.

Οι κλιματικές αλλαγές απειλούν με δίψα και πείνα τον πλανήτη

Αναμένονται «πόλεμοι για το νερό» και για τα τρόφιμα. Μόνο η λειψυδρία αναμένεται να πλήξει έως 3,2 δισ. ανθρώπους. Σε κίνδυνο το 50% της πανίδας της Ευρώπης.

Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα έχουν πρόσβαση σε νερό μέσα σε λίγες δεκαετίες, ενώ δεκάδες εκατομμύρια άλλοι θα πλήττονται από πλημμύρες με μοιραία αποτελέσματα.

Τροπικές ασθένειες, όπως η ελονοσία, θα εξαπλωθούν. Μέχρι το 2050 οι πολικές αρκούδες θα συναντώνται κυρίως στους ζωολογικούς κήπους, αφού οι βιότοποί τους θα έχουν καταστραφεί. Για κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα θα υπάρχει αφθονία τροφίμων, αλλά μέχρι το 2080 εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να έλθουν αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας.

Εκθεση
Πρόκειται για μερικά από τα κύρια σημεία του δεύτερου μέρους της έκθεσης από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος, σχετικά με τις επιπτώσεις της ανόδου της θερμοκρασίας εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου, το οποίο θα εκδοθεί επίσημα στις αρχές Απριλίου.

Σύμφωνα με την έκθεση, εκατοντάδες εκατομμυρίων Αφρικανών και δεκάδες εκατομμυρίων Λατινοαμερικάνων που σήμερα έχουν πρόσβαση στο νερό θα αντιμετωπίσουν ελλείψεις σε λιγότερο από 20 χρόνια. Αλλά και στην Ασία περισσότεροι από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ελλείψεις στο νερό μέχρι το 2050.

Μέχρι το 2080, η έλλειψη νερού ενδέχεται να απειλήσει 1,1 έως 3,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, ανάλογα με το επίπεδο των αερίων του θερμοκηπίου που τα αυτοκίνητα και η βιομηχανία θα εκπέμπουν στην ατμόσφαιρα.

Θάνατοι
Τα ποσοστά θανάτων στους φτωχούς του πλανήτη από τις σχετικές με την παγκόσμια υπερθέρμανση ασθένειες, όπως ο υποσιτισμός και η διάρροια, θα αυξηθούν μέχρι το 2030. Η ελονοσία και ο δάγκειος πυρετός, καθώς και οι ασθένειες από την κατανάλωση μολυσμένων οστρακόδερμων, ενδέχεται επίσης να αυξηθούν.

Οι μικροί παγετώνες της Ευρώπης θα εξαφανιστούν, ενώ πολλοί από τους μεγάλους παγετώνες της ηπείρου θα συρρικνωθούν εντυπωσιακά μέχρι το 2050. Μέχρι το 2100 τα μισά από τα είδη των φυτών της Ευρώπης θα είναι τρωτά, υπό απειλή, ή θα εκλείψουν.

Απαισιοδοξία
Μέχρι το 2080, 200 με 600 εκατομμύρια άνθρωποι ενδέχεται να έρθουν αντιμέτωποι με λιμό, ως αποτέλεσμα των συνεπειών από την αύξηση της θερμοκρασίας. Εξάλλου, μέχρι το 2080, περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο θα έρχονται αντιμέτωποι με πλημμύρες από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Η αιθαλομίχλη στις αμερικανικές πόλεις θα επιδεινωθεί και οι σχετικοί με το όζον θάνατοι θα αυξηθούν περίπου κατά 4,5% το 2050, σε σχέση με τα επίπεδα της δεκαετίας του 90, μετατρέποντας έναν μικρό κίνδυνο για την υγεία σε ουσιαστικό.

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι υπάρχει ελπίδα αν οι διάφορες χώρες προχωρήσουν σε σοβαρή μείωση εκπομπής επικίνδυνων ρύπων, αλλά η μέχρι τώρα πορεία των εξελίξεων δεν δικαιολογεί ιδιαίτερη αισιοδοξία

ΗΠΑ: Αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο οι άστεγοι και η πείνα

Νέα έκθεση δείχνει ότι αυξήθηκαν στις ΗΠΑ η πείνα και οι άστεγοι. Ετήσια έκθεση αναφέρει ότι η πρόσφατη αύξηση στις κατασχέσεις κατοικιών, λόγω της παγκόσμιας κρίσης υπήρξε ανικανότητα των ιδιοκτητών τους να αποπληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο.

Η μελέτη επίσης επισημαίνει ότι η έλλειψη προσιτών οικονομικά κατοικιών αποτελεί τον κύριο λόγο για την αύξηση των αστέγων και της πείνας.







Σύμφωνα με την έκθεση το ένα τέταρτο των αστέγων στις αμερικανικές μεγαλουπόλεις είναι γυναίκες και παιδιά.

Από τις 23 πόλεις που εξετάστηκαν 16 ανέφεραν αύξηση των αιτήσεων για επισιτιστική βοήθεια το χρόνο που μας πέρασε και 19 δήλωσαν ότι περιμένουν περαιτέρω αύξηση μέσα στο 2008.

Η φτώχεια συνιστά πρόκληση για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και για την παγκόσμια ασφάλεια

Η φτώχεια αποτελεί στόχο της χιλιετίας στα σχέδια των ηγετών ή θα μείνουν μόνο οι υποσχέσεις;

Είμαστε όλοι μας αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που είναι πολύ χειρότερη από εκείνη των επίσημων στοιχείων. Έχουμε "φάει| μιά γροθιά όλη η ανθρωπότητα και δεν το έχουμε καταλάβει.

Στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που ζούμε, οι αποκλεισμένοι του Πρώτου Κόσμου, οι παράπλευρες απώλειες μιας ασύμμετρης ανάπτυξης και η περαιτέρω εξαθλίωση του Τρίτου Κόσμου θα επιβεβαιώνουν τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις.

Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον αναπτυσσόμενο, αλλά και τον αναπτυγμένο κόσμο, όπου το 10% όσων ζουν στις μητροπόλεις διαβιεί κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Ο αξιωματούχος του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ Ζαν Φάμπρ τόνισε ότι «ενώ ο πληθυσμός της γης τον περασμένο αιώνα διπλασιάσθηκε, ο πλούτος τετραπλασιάσθηκε. Την ίδια στιγμή, το 80% του πληθυσμού της γης διαβιεί σε περιοχές όπου το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχώς εντείνεται.

Η φτώχεια είναι το πρωταρχικό πρόβλημα, διότι η έκταση όλων των άλλων παγκοσμίων προβλημάτων αυξάνεται όσο μεγαλύτερη είναι η φτώχεια.

Οι οκτώ πλουσιότερες χώρες του κόσμου, αν και ανακοινώνουν τη λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της φτώχειας, στην πραγματικότητα κάνουν ελάχιστα.

Πάνω από 400 εκατομμύρια άτομα υποφέρουν από πείνα στην Νότια Ασία

Υποφέρουν από πείνα στην Νότια Ασία κυρίως εξαιτίας της παγκόσμια οικονομικής κρίσης και των αυξήσεων στις τιμές των τροφίμων και της ενέργειας, αναφέρει σε σημερινή της ανακοίνωση η Unicef.

Η διεθνής οργάνωση δημοσιοποίησε μία έκθεση με τίτλο "Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις γυναίκες και στα παιδιά στη Νότια Ασία".

Η περιοχή που αποτελείται από οκτώ χώρες (Ινδία, Νεπάλ, Σρι Λάνκα, Μπαγκλαντές, Μαλδίβες, Μπουτάν, Πακιστάν και Αφγανιστάν) και όπου διαβιούν περίπου 1,6 δισεκατομμύριο άνθρωποι.



Οπως σημειώνεται στην έκθεση, σε διάστημα δύο ετών, ο αριθμός αυτών που υποφέρουν από πείνα στην Νότια Ασία αυξήθηκε κατά περίπου εκατό εκατομμύρια, έφθασε στα 300 εκατομμύρια πριν από το ξέσπασμα της κρίσης και εκτιμάται σήμερα στα περίπου 400 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με την Unicef, o "παράγοντας των τριών F" στα αγγλικά, τρόφιμα (Food), καύσιμα(Fuel) και οικονομική κρίση (Financial crisis), ευθύνεται κυρίως για την εξέλιξη αυτή.

Τα Ηνωμένα Εθνη υπενθυμίζουν ότι περίπου 1,18 δισεκατομμύριο άτομα στη Νότια Ασία ζούν με περίπου δύο δολάρια την ημέρα.

Ψάχνουν για τροφή

Παιδιά στη Ζιμπάμπουε προσπαθούν να πιάσουν τερμίτες ώστε να ξεγελάσουν τη πείνα τους.

Το πολιτικό αδιέξοδο έχει μεγιστοποιήσει τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης σε επίπεδο όχι μόνο διακυβέρνησης αλλά και οικονομίας.

Ζεί κανείς σήμερα με ένα μόνο ευρώ την ημέρα;

Με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα αναγκάζεται να ζήσει ένας στους δέκα Ινδούς, σύμφωνα με έρευνα των Ηνωμένων Εθνών.

Την ίδια στιγμή στην Ισπανία περίπου 40.000 άνθρωποι διασκεδάζουν πετώντας ντομάτες ο ένας στον άλλον, στην Ελλάδα θάβουν στη χωματερή πορτοκάλια και ροδάκινα και χύνουν το γάλα στους δρόμους, ενώ στη Νότιο Αφρική οι στρατιωτικοί κατεβαίνουν στους δρόμους, διεκδικώντας καλύτερους μισθούς.

Σοκαριστήκατε;

Αυτή η φωτογραφία δηµοσιεύτηκε σε µία ινδική εφηµερίδα µε την ακόλουθη λεζάντα:

Μόνον όποιος είναι φτωχός και ξέρει τι θα πει πείνα, ενεργεί µε τόση γενναιοδωρία!

Πώς να μη συγκλονιστείς από τη θέα του υποσιτισμένου μωρού;

Πώς γίνεται να μη λαμβάνονται υπόψη οι ανθρώπινες ψυχές κι ο πόνος στις αποφάσεις των μεγάλων κι εμείς να τις αποδεχόμαστε;

Ένα όνειρο για τον παράδεισο για να ξυπνήσουμε στη γή

Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο κι ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει. Περπατούσαμε δίπλα – δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους. Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε :

«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής».

Κοίταξα γύρω – γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μού είπε:

«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σ’ αυτούς που τις ζήτησαν».

Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.

Τέλος, στην άκρη ενός μακρινού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.

Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών» μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου.
Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.
«Πώς γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.

«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια».

«Πώς μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.

«Πολύ απλά», απάντησε «Χρειάζεται μόνο να πεις: Ευχαριστώ Θεέ μου!»

«Και για τι ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»

«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.

Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι. είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.

Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από όση αρρώστια είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως την αυριανή μέρα.

Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.

Αν μπορείς να προσευχηθείς σε έναν ναό, χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης. θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.

Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι μεταξύ τους, είσαι σπάνιος.

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς. δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.

Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, πρώτον γιατί σου το έγραψε κάποιος που σ’ αγαπάει και δεύτερον γιατί είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.

«Κατάλαβα. Και τώρα τι κάνω; Πώς μπορώ να αρχίσω;»

«Να πεις καλημέρα» μου χαμογέλασε ο άγγελός μου.

Να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.

Και μην ξεχάσεις να στείλεις το ευχαριστήριό σου».

Εικόνες πείνας από την "Κατοχή" και κρέμασμα στους μαυραγορίτες

Το ένα δισεκατομμύριο θα φτάσουν οι άνθρωποι που μαστίζονται από την πείνα μέσα στον επόμενο χρόνο

Σήμερα, τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων, καταγράφουν 963 εκατομμύρια πληθυσμό που ζει υποσιτισμένος.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, και παρά τις φιλόδοξες υποσχέσεις της Δύσης για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος, τα ποσοστά έχουν εκτοξευτεί σε ανησυχητικά νούμερα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων εικάζει, ότι κυρίαρχη αιτία είναι η εντυπωσιακή αύξηση του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αλήθεια, όμως, είναι άλλη.

Καθώς η οικονομική κρίση διεισδύει μέσα στις κοινωνίες, τα Ηνωμένα Έθνη αναφέρουν, ότι η πείνα θα αυξάνεται. Λόγος δεν είναι η ανεπαρκής παραγωγή βασικών προϊόντων, όπως παλαιότερα, αλλά το ότι ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα ή τα μέσα να αγοράσει φαγητό.

Οι πλούσιες χώρες απέτυχαν να παράσχουν τα υποσχόμενα κονδύλια σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, ώστε να ενισχύσουν την αγροτική τους ανάπτυξη, με αποτέλεσμα οι τελευταίες να μένουν αβοήθητες. Από την άλλη, στις αναπτυσσόμενες χώρες, η κρίση εξάντλησε τα αποθέματά τους και οδήγησε το λαό στη φτώχεια.

Ο ΟΗΕ ανέφερε, ότι, κατά τη δεκαετία του ΄90, οι προσπάθειές του Οργανισμού για μείωση της ανέχειας σε χώρες, όπως η Γκάνα, το Περού, το Μεξικό και η Χιλή υπήρξαν επιτυχείς. Όμως, η πραγματικότητα έδειξε, ουσιαστικά, ότι όσο αυξανόταν η ευημερία στις αναπτυγμένες χώρες, τόσο η πείνα αυξανόταν στην «άλλη πλευρά» του πλανήτη.

Η κατακόρυφη αύξηση στις τιμές βασικών ειδών διατροφής και ειδών πρώτης ανάγκης, απέκλεισε από την αγορά ομάδες της κοινωνίας, που ίσα ίσα τα έβγαζαν πέρα. Ενδεικτικά, η τιμή του σιταριού αυξήθηκε κατά 130%, το ρύζι κατά 74% και το καλαμπόκι κατά 70%. Η εσωτερική παραγωγή των υπανάπτυκτων χωρών είναι τόσο μικρή, που δεν καταφέρνει να καλύψει τις ανάγκες των πληθυσμών τους. Και για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, το ενδεχόμενο να αυξήσουν την αγροτική τους παραγωγή είναι απίθανο, λόγω της ακρίβειας της καλλιέργειας.

Πρόβλημα παραμένει και το ότι, λόγω της κρίσης, οι πλούσιες χώρες Δύσης και Ανατολής έχουν σταματήσει να αγοράζουν και να επενδύουν στις πιο φτωχές. Έτσι, η ανεργία καλπάζει και η οικονομική στενότητα απλώνεται. Η οικονομική ύφεση, δηλαδή, έχει δημιουργήσει ένα ντόμινο συνεπειών, οι οποίες δεν βοηθούν τις Χώρες του Τρίτου Κόσμου να βγουν από το φαύλο κύκλο, όπου έχουν εισέλθει.

Εξίσου ανησυχητική είναι η πρόσφατη διαπίστωση του ΟΗΕ, ότι οι προμήθειες που αποστέλλονται σύντομα θα εξαντληθούν. Ναι, η κρίση είναι σοβαρή. Το ίδιο σοβαρό, όμως, είναι και το ζήτημα της πείνας, που μαστίζει τον πλανήτη και πυροδοτείται από την κρίση. Πρόοδος δεν θα υπάρξει, εάν δεν γίνουν πράξη οι πολιτικές προθέσεις και διακηρύξεις.

Ποιός θα μας δώσει απαντήσεις;

Η κρίση μερικών μεγαλοτραπεζιτών οδηγεί όλο τον πλανήτη σε κινητοποίηση για την σωτηρία τους;

ΓΙΑΤΙ η παγκοσμιοποημένη πείνα, η παγκοσμιοποιημένη έλλειψη νερού και περίθαλψης δεν οδηγεί σε ανάλογες ενέργειες;

ΓΙΑΤΙ έχουν μεγαλύτερη σημασία για τους ισχυρούς οι «άυλοι τίτλοι» της Γουώλ Στρήτ ή της Σοφοκλέους από τα ταλαιπωρημένα προσωπάκια των απισχνασμένων μανάδων και παιδιών του πλανήτη;

Δεν υπάρχουν καταραμένα παιδιά στη γή

Ξέρω, σας χαλάω τη διάθεση ειδικά άν τρώτε κανένα εύγεστο φαγητό στρωμένο σε ένα πλούσιο από εδέσματα τραπέζι, όμως αξίζει. Γιατί τίποτε δεν είναι πιό σημαντικό από το να σωθούν μερικές αθώες ζωούλες! Αυτά τα παιδάκια παρότι δεν έχουν φταίξει σε τίποτε, μόνο και μόνο επειδή είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε περιοχές του πλανήτη φτωχές, άνυδρες, όπου η πείνα, η αμάθεια (βασικός λόγος εξάπλωσης του AIDS) αλλά κι οι πόλεμοι που τις έχουν κυριολεκτικά ρημάξει, δεν έχουν απολύτως κανένα μέλλον.

Σε όλες αυτές τις περιοχές (Αιθιοπία, Νιγηρία, Ουγκάντα, κ.λ.π.) χιλιάδες παιδιά αποδεκατίζονται καθημερινά από το λιμό, την ξηρασία, τις αρρώστιες. Κι όλα τους πεθαίνουν αργά & βασανιστικά, εξαθλιώνεται πρώτα ολοκληρωτικά ο οργανισμός τους, σβήνει το ανοσοποιητικό τους σύστημα & τα έρημα καταλήγουν σε συνθήκες εντελώς απάνθρωπες, συνθήκες που εμείς μόνο με μια λέξη θα μπορούσαμε να τις περιγράψουμε: ΦΡΙΚΗ!!!

Την ίδια στιγμή που εμείς όλοι εδώ στις ευνοημένες-ευλογημένες περιοχές του πλανήτη έχουμε γίνει υπερκαταναλωτικά κτήνη, την ίδια στιγμή που εμείς αγοράζουμε στα δικά μας παιδιά το ένα παιχνίδι μετά το άλλο κι επιλέγουμε τα ρούχα τους από μια πληθώρα "επώνυμων" καταστημάτων, την ίδια στιγμή που τα δικά μας παιδιά πετάνε με ευκολία το δικό τους γάλα για να φάνε π.χ. σοκολάτες ή χίλιες-δυό άλλες αηδίες, εκεί, στην άλλη άκρη του πλανήτη μας (τόσο μακρυά μα & τόσο κοντά ταυτόχρονα) κάποια (αναρίθμητα) άλλα παιδάκια βασανίζονται με τρόπο εντελώς ανίερο από την ασιτία, τις λιμώξεις και πεθαίνουν αβοήθητα.

Ούτε σε ζώα δεν αξίζει βέβαια τέτοια μοίρα! Εμείς εδώ που έχουμε τόσο ευαισθητοποιηθεί για να σώζουμε καθημερινά όπως μπορούμε ο καθένας τα ζωάκια του πλανήτη μας από τους κυνηγούς, τις πυρκαγιές, την εξαφάνιση, ας σκεφτούμε πως εκτός από τα ζώα, υπάρχουν κι όλες αυτές οι παιδικές ψυχές που έχουν την ανάγκη μας! Γιατί τα παιδιά αυτά δεν είναι ούτε κατώτερα, ούτε ανάξια να λάβουν αγάπη! Δεν είναι παιδιά κανενός κατώτερου Θεού! Έχουν ίσα δικαιώματα με τα δικά μας παιδιά, μόνο που κανείς δεν τους το είπε.

Ας πάψουμε πια να εθελοτυφλούμε κι ας γίνουμε εμείς όλοι, οι Θεοί που θα τα βοηθήσουν! Γιατί πραγματικά όσα κι αν διδάσκουν του κόσμου όλου οι θρησκευτικές οργανώσεις, εγώ ξέρω πως τον Θεό τον έχουμε όλοι μέσα μας, στην καρδιά μας, στη θέλησή μας να συνδράμουμε κι όταν το θέλουμε γινόμαστε παντοδύναμοι!!!

Έστω κι από 10 ευρώ να στείλουμε (με όποιο τρόπο) ο καθένας μας (8ευρώ κοστιζει ένα σετ με 10 ευχετήριες κάρτες!), έστω και το 1 από τα δέκα να φτάσει στον προορισμό του (γιατί δεν ξέρω όλες οι εμφανιζόμενες ως ανθρωπιστικές οργανώσεις κατά πόσο πραγματικά βοηθούν), πάλι αυτό το ένα ευρώ μπορεί σίγουρα να σώσει τουλάχιστον μια ζωούλα προσφέροντάς τους ένα εμβόλιο, λίγο νεράκι, λίγο γαλατάκι!






Μπορείτε να γίνετε μέλη της οργάνωσης UNICEF (άσχετα αν ψιθυρίζεται ότι κι αυτή είναι δήθεν φιλανθρωπική οργάνωση) με μόλις 15 ευρώ ετήσια συνδρομή(!) ή ανάδοχοι κάποιων από αυτά τα παιδιά με μόλις 20ευρώ το μήνα(!), αν το σκεφτείτε θα δείτε πως τα ποσά είναι πολύ μικρά, όλοι μας μπορούμε να τα κόψουμε από κάτι άλλο εντελώς ασήμαντο και να νιώσουμε την αγαλίαση πως βοηθάμε ουσιαστικά κάποια παιδιά που τόσο μας έχουν ανάγκη!







Δεν είναι δυνατό να νιαζόμαστε τα ζώα (καλά κάνουμε, αλλά ας βοηθήσουμε πρώτα τους ανθρώπους που αποδεκατίζονται κυριολεκτικά), να παριστάνουμε τους πολιτισμένους και να μη καταβάλλουμε όλοι μας κάθε δυνατή προσπάθεια για να συνδράμουμε σε τέτοιες καταστάσεις.

Και στο κάτω-κάτω, αφού τελικά όλοι μπορούμε, γιατί να μην το κάνουμε;